DT_1381302504_f0c5c694c9e02993a99b9dd4e9fef29a

ارتودنسی دندان و مراقبت های طول درمان

اُرتودُنسی (Orthodontics) یک تخصص در رشته دندان پزشکی است. این کلمه مرکب است از دو واژه لاتین “ارتو” به معنای راست و درست و “ادوس” یا مشتق آن “دنس” به معنای دندان. ارتودنسی یکی از مهمترین رشته های تخصصی دندانپزشکی است. همچنین اولین تخصص معرفی شده در دندانپزشکی و دومین تخصص ایجاد شده در کلیه رشته های پزشکی می باشد.

درمان ارتودنسی بیشتر تصحیح مال اکلوژن یا جفت شدن نامناسب دندانهاست. این امر می تواند ناشی از موقعیت نادرست دندانها و یا ناهنجاریهای دو فک نسبت به هم باشد یا ممکن است درجاتی از هر مشکل توأم دندانی فکی در یک فرد باشد. از اینرو درمان های ارتودنسی بر تصحیح موقعیت دندانها و یا تغییر الگو و جهت رشد دو فک (درمان های ارتوپدیک یا جراحی فک) متمرکز می باشد.

ارتودنسی کودکان که به عنوان ارتودنسی پیشگیری نیز شناخته می‌شود، می‌تواند از سن ۶ یا ۷ سالگی آغاز شود. در این سن، دندان‌ها هنوز در حال شکل‌گیری هستند و فک نیز هنوز در حال رشد کردن است، بنابراین برخی مشکلات خاص مانند شلوغی و نامرتب بودن دندان‌ها را می‌توان بسیار آسان‌تر برطرف نمود.

طرح درمان

متمهم است كه شما واقعاً دریابید كه دندانپزشك با دستگاههای ارتودنسی می‌خواهد چه چیزی بدست آورد، میزان موقعیت درمان چقدر است و در انتهای درمان چه ظاهری خواهید داشت. در ضمن باید بدانید كه طول مدت زمان درمان چقدر خواهد بود، البته فراموش نكنید كه این فقط یك تخمین است. عوامل متعددی هستند كه می‌توانند طول درمان را زیاد نمایند اما بعضی فاكتورها نیز زمان درمان را كوتاه می‌كنند از جمله همكاری بیمار، مسواك زدن مرتب دندانها،‌ حفظ رژیم غذایی سالم، نخوردن برخی غذاهای خاص و عمل كردن دقیق به دستورات متخصص ارتودنسی.

 متخصص ارتودنسی ( ارتودنتیست ) با استفاده از وسایل خاص سعی در تصحیح مشکلات فکی- دندانی دارد. این وسایل میتوانند ثابت یا متحرک باشند. وسایل متحرک توسط فرد قابل برداشتن و گذاشتن هستند در حالی که وسایل ثابت قابل جابه جا کردن نیستند. از وسایل ارتودنسی جهت ایجاد حرکت آرام دندانی و جهت دادن به رشد و تکامل فک‌ها استفاده می‌‌شود.

ایمپلنت و ارتودنسی

از بعد ارتودنسی بیمارانی که بر اثر ضربه از دست داده اند و یا به علت نقص مادرزادی یک یا چند دندان را ندارند (دندان غایب Missing) به دو روش درمان می شوند:

  1. بستن فضای بین دندانها توسط ارتودنسی
  2. تنظیم فضاهای بین دندانی و قرار دادن ایمپلنت

بستن فضا مزیت های بیشتری نسبت به کاشت دندان به روش ایمپلنت دارد اما این روش در بعضی از بیماران قابل اجرا نیست چون بستگی به شیب دندانها، نیمرخ صورت، وضعیت فکها، وضعیت لثه ، ارزیابی رادیوگرافیهای بیمار و غیره دارد.

در نهایت باید این را پذیرفت که ایمپلنت یک دندان مصنوعی است و ترجیح داده می شود تا حد امکان از گذاشتن ایمپلنت  بخصوص در ناحیه دندانهای جلو اجتناب شود و در صورت امکان فضاهای موجود بین دندانی توسط درمانهای ارتودنسی بسته شود.

مراقبت های لازم در طول درمان

OR15

  1. وسایل ثابتی که روی دندانها قرار می گیرد و همانند نگین می باشد ، براکت نام دارد . این براکت ها تا پایان درمان روی دندانها باقی می مانند . از میان براکت ها سیمی عبور می نماید که در جلسات معاینه تعویض میگردد . سیم توسط کش های کوچکی به براکت ها متصل می شود . این کش های کوچک در هر جلسه عوض می شوند که می تواند به خواست بیمار رنگی باشد . در هفته های اول بعد از تقبل  هزینه ارتودنسی کودکان و قرار دادن ارتودنسی ثابت ، مخاط داخلی لب ها و گونه ها که در تماس با براکت ها و سایر اجزاء ثابت قرار دارند ، مقداری آزرده می شوند و یا حتی گاهی زخم می گردد . در موارد شدید امکان استفاده از موم های ارتودنسی وجود دارد که می بایست تکه های کوچک آن را بر روی براکت ها قرار داد . البته استفاده نکردن از موم ها و رعایت بهداشت دهان و مسواک زدن منظم بهتر از وابسته شدن به این موم ها می باشد .
  2. در طی درمانهای ارتودنسی چون دندانها در استخوان فک حرکت می کنند ، مقداری لقی در دندانها ایجاد می شود که از نظر علمی طبیعی است و در پایان درمان دیگر لقی مشاهده نخواهد شد .
  3. برای بررسی سلامت دندانها و لثه در طول درمان ارتودنسی و پیشگیری از پوسیدگی و بیماریهای لثه بیمار می بایست هر 6 ماه یکبار توسط دندانپزشک خانوادگی ویزیت شود. متخصص ارتودنسی تنها درمان ارتودنسی شما را انجام می دهد و درمان های دیگر مثل پر کردن یا درآوردن دندان ها مستلزم مراجعه به متخصص مربوطه و پرداخت هزینه های آن می باشد.
  4. در صورتی که پلاک ارتودنسی خود را گم کرده اید و یا پلاکتان شکسته شده است و یا یکی از دستگاههای ثابت ارتودنسی شکسته شود ، بیمار می بایست وقت اورژانس گرفته و در اولین فرصت توسط متخصص ارتودنسی ویزیت شود .

پس از درمان، زمانی که براکت ها از روی دندان ها باز می شوند، جای آنها روی دندان می ماند و باعث ناراحتی بیماران می شود. دندانپزشک برای حل این مشکل از روش سفید کردن دندان استفاده می کند.

عوارض عدم درمان

اشکال در جویدن و هضم غذا را به همراه دارد. به خاطر فشار اضافی به لثه، دندانها لق می‌‌شوند. به خاطر سایش غیر طبیعی، دندانها ضعیف می‌‌شوند. – می‌‌تواند باعث سردردهای مزمن یا دردهای صورت شود. گاهی به دلیل تنگی فک، مشکلات تنفسی مانند تنفس از طریق دهان ایجاد می‌‌شود. گاهی به دلیل تنگی فک  انحراف در فک و عدم تقارن صورت ایجاد می‌‌شود. دندانها به راحتی تمیز نمی‌‌شوند و در نتیجه پوسیدگی و مشکلات لثه را به همراه خواهد داشت. گاهی به علت جفت نشدن صحیح دندانها، گاز گرفتن مکرر زبان یا گونه پیش می‌ آید. ممكن است موجب ایجاد ناراحتی مفصل گیجگاهی – فكی شود كه احتمال دارد با مشكلات شنوایی نیز در ارتباط باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>